جشن بتها شركت نمىكرد ، ولى بيماريش بهانه خوبى براى عدم شركت در آن مراسم و استفاده از فرصت طلايى براى درهم كوبيدن بتها بود ، و دليلى ندارد كه ما بگوئيم او در اينجا توريه كرده ، چرا كه توريه براى انبياء مناسب نيست . بعضى ديگر گفته‌اند كه ابراهيم واقعا بيمارى جسمى نداشت اما روحش بر اثر اعمال ناموزون اين جمعيت و كفر و شرك و ظلم و فسادشان بيمار بود ، بنا بر اين او واقعيتى را بيان كرد ، هر چند آنها طور ديگرى فكر كردند ، و او را از نظر جسمى بيمار پنداشتند . اين احتمال نيز داده شده است كه او در اين سخن توريه كرده باشد . مثل اينكه كسى بر در منزل مىآيد و سؤال مىكند فلان كس در منزل است آنها در پاسخ مىگويند : اينجا نيست و منظورشان از كلمه اينجا پشت در خانه است ، نه مجموع خانه ، در حالى كه شنونده اين چنين نمىفهمد ( اين گونه تعبيرات را كه دروغ نيست اما ظاهرش چيز ديگر است در فقه توريه مىنامند ) . منظور ابراهيم از اين سخن اين بود كه من در آينده ممكن است بيمار شوم تا دست از سر او بردارند و به سراغ كار خود بروند . اما تفسير اول و دوم مناسبتر به نظر مىرسد . به اين ترتيب ابراهيم ع تنها در شهر ماند و بتپرستان شهر را خالى كرده و بيرون رفتند ، ابراهيم نگاهى به اطراف خود كرد ، برق شوق در چشمانش نمايان گشت ، لحظاتى را كه از مدتها قبل انتظارش را مىكشيد فرا رسيد ، بايد يك تنه برخيزد و به جنگ بتها برود ، و ضربه سختى بر پيكر آنان وارد سازد ، ضربه اى كه مغزهاى خفته بتپرستان را تكان دهد و بيدار كند . قرآن مىگويد : « او به سراغ خدايان آنها آمد ، نگاهى به آنها و ظروف غذايى كه در اطرافشان بود افكند و از روى تمسخر صدا زد : آيا از اين غذاها